تربیت چندبعدی در عصر فناوری: تلفیق سیره معصومین (ع)، روانشناسی دینی و هوش مصنوعی در شاگردپروری

Abstract

این پژوهش با طرح نیمه‌تجربی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل، به بررسی اثربخشی یک مداخله آموزشی ترکیبی متشکل از سیره معصومین(ع)، روان‌شناسی دینی و کاربردهای هوش مصنوعی در ارتقای تربیت چندبعدی پرداخته است. جامعه آماری شامل معلمان مقطع متوسطه و دانش‌آموزان پایه‌های دهم و یازدهم شهر اصفهان بود که به‌روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه استاندارد تربیت چندبعدی، مقیاس روان‌شناسی دینی و چک‌لیست محقق‌ساخته کاربرد هوش مصنوعی بود. مداخله طی ۸ جلسه آموزشی اجرا و با روش‌های آماری متعدد شامل ANCOVA و MANOVA تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد مداخله به بهبود معنادار تربیت چندبعدی (η²=0.49) و روان‌شناسی دینی (d=1.24) منجر شد و سهم هر مؤلفه به‌ترتیب برای سیره معصومین ۳۷٪، روان‌شناسی دینی ۲۴٪ و هوش مصنوعی ۵۳٪ برآورد گردید. نتایج بیانگر آن است که ترکیب ساختارمند آموزه‌های اصیل دینی با فرآیندهای علمی روان‌شناسی و فناوری‌های نوین، چارچوبی هم‌افزا و بومی، برای شاگردپروری در عصر فناوری فراهم می‌آورد که علاوه بر افزایش اثربخشی تربیت، قابلیت الهام‌بخشی برای نظام‌های آموزشی کشورهای اسلامی را دارد.