ارتباط والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی اجتماعی: نقش میانجی تنظیم هیجان در نوجوانان شهر اصفهان

Abstract

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی اجتماعی با توجه به نقش میانجی تنظیم هیجان در نوجوانان شهر اصفهان انجام شد.

روش: پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۲-۱۸ ساله شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه‌ای به حجم ۳۸۰ نفر (۱۹۰ پسر، ۱۹۰ دختر) با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارها: پرسشنامه والدگری هلیکوپتری (Odenweller et al., 2014)، مقیاس اضطراب اجتماعی برای نوجوانان (La Greca & Lopez, 1998)، مقیاس خودکارآمدی اجتماعی (Smith & Betz, 2000) و پرسشنامه تنظیم هیجان (Gross & John, 2003). داده‌ها با SPSS و AMOS تحلیل شد.

یافته‌ها: والدگری هلیکوپتری با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت (β=۰.۴۵) و با خودکارآمدی اجتماعی رابطه منفی (β=-۰.۴۰) داشت. تنظیم هیجان نقش میانجی جزئی ایفا کرد (۰.۰۵>p). شاخص‌های برازش مدل مطلوب بودند (CFI=۰.۹۳، RMSEA=۰.۰۶۸).

نتیجه‌گیری: والدگری هلیکوپتری هم به طور مستقیم و هم از طریق تضعیف تنظیم هیجان، اضطراب اجتماعی را افزایش و خودکارآمدی اجتماعی را کاهش می‌دهد. آموزش والدین و نوجوانان توصیه می‌شود