بررسی تأثیر تمرین مقاومتی همراه با مکمل جینسینگ بر شاخص‌های عملکردی و ترکیب بدنی در زنان میانسال

Abstract

زمینه و هدف: پیری، به ویژه در زنان پس از یائسگی، با کاهش تدریجی توده عضلانی (سارکوپنی)، کاهش عملکرد قلبی-تنفسی و اختلال در تعادل همراه است. تمرین مقاومتی به عنوان مداخله‌ای اثبات‌شده برای مقابله با این تغییرات شناخته می‌شود. هدف این پژوهش، ارزیابی تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی همراه با مکمل‌یاری جینسینگ بر توان هوازی، توان بی‌هوازی، قدرت عضلانی، تعادل و ترکیب بدنی در زنان میانسال بود.این مطالعه یک طرح نیمه‌تجربی با گروه کنترل و مداخله بود. بیست و هشت زن میانسال (۴۵ تا ۵۵ سال) به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه تمرین + جینسینگ (EG) و گروه تمرین + دارونما (PG). گروه EG روزانه ۲۵۰ میلی‌گرم عصاره استاندارد شده جینسینگ (حاوی ۴% جینسنوزید) را ۶۰ دقیقه قبل از تمرین مصرف کردند، در حالی که گروه PG دارونما دریافت کردند. هر دو گروه تحت برنامه تمرین مقاومتی پیشرونده به مدت ۶ هفته، سه جلسه در هفته قرار گرفتند. توان هوازی با آزمون کوپر، توان بی‌هوازی با آزمون RAST، حداکثر قدرت با ۱RM پرس پا، تعادل با آزمون Stork Balance Stand Test و ترکیب بدنی با دستگاه InBody ارزیابی شدند.تحلیل‌های آماری نشان داد که در پایان دوره مداخله، هر دو گروه پیشرفت‌های معنادار در قدرت عضلانی   (افزایش،01/0 p < ) و تعادل کاهش زمان افتادن،(۰٫۰۵ p <) داشتند. گروه جینسینگ (EG) در مقایسه با گروه دارونما (PG)، افزایش معنادار در شاخص‌های توان هوازی (افزایش تخمینی VO₂max،( ۰٫۰۵p < ) و کاهش قابل توجه در درصد چربی بدن (p < ۰٫۰۱ را تجربه کردند. تفاوت معناداری در توان بی‌هوازی بین دو گروه مشاهده نشد.ترکیب تمرین مقاومتی با مکمل‌یاری جینسینگ (۲۵۰ میلی‌گرم در روز) به مدت ۶ هفته، نسبت به تمرین به تنهایی، اثرات هم‌افزایی مثبتی بر بهبود ظرفیت هوازی و تنظیم ترکیب بدنی (کاهش چربی) در زنان میانسال دارد. این یافته‌ها پتانسیل جینسینگ را به عنوان عامل کمکی در استراتژی‌های ضدسارکوپنیک و بهبود کیفیت زندگی در این جمعیت نشان می‌دهد.