مقایسه اثر 8 هفته تمرین پیلاتس و حرکات موزون بر قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و کیفیت زندگی، در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

Abstract

هدف این پژوهش، بررسی و مقایسه اثر ۸ هفته تمرینات پیلاتس و حرکات موزون بر قدرت عضلانی، استقامت عضلانی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) بود. روش تحقیق، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به MS خفیف تا متوسط عضو انجمن بیماران MS بود که ۳۰ نفر از آن‌ها به روش تصادفی در سه گروه پیلاتس، حرکات موزون و کنترل (هر گروه ۱۰ نفر) جایگزین شدند. گروه‌هایب آزمایش به مدت ۸ هفته و هر هفته ۲ تا ۳ جلسه (۶۰ دقیقه)، مداخلات تمرینی را اجرا کردند، در حالی‌که گروه کنترل در این مدت فعالیت ورزشی سازمان‌یافته‌ای نداشت. ابزار گردآوری داده‌ها شامل آزمون پلانک برای قدرت عضلانی، آزمون دراز و نشست برای استقامت عضلانی و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آنالیز واریانس چندمتغیره (MANOVA) و تحلیل واریانس یک‌راهه (ANOVA) در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد هر دو روش پیلاتس و حرکات موزون باعث بهبود معنادار قدرت و استقامت عضلانی و کیفیت زندگی نسبت به گروه کنترل شدند (05/0 p <). همچنین، گروه پیلاتس در بهبود کیفیت زندگی و قدرت عضلانی بر گروه حرکات موزون برتری نسبی داشت، در حالی که بهبود استقامت عضلانی در هر دو گروه مشابه بود. یافته‌ها حاکی از آن است که تمرینات پیلاتس و حرکات موزون می‌توانند به عنوان مداخلات مؤثر و ایمن در توانبخشی بیماران MS به‌کار روند.