مروری بر عوامل روان‌شناختی مرتبط با ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی؛ رویکردی تحلیلی بر پژوهش‌های اخیر

چکیده

اختلال اضطراب اجتماعی یکی از شایع‌ترین اختلالات اضطرابی است که با ترس مداوم از ارزیابی منفی در موقعیت‌های اجتماعی و افت عملکرد فردی و بین‌فردی همراه است. هدف این مطالعه، مرور نظام‌مند پژوهش‌های سال‌های اخیر با تمرکز بر عوامل روان‌شناختی مرتبط با ابتلا به این اختلال است. برای انجام این مرور، جست‌وجوی گسترده‌ای در پایگاه‌های داخلی و خارجی بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت و در نهایت ۳۴ مطالعه با کیفیت مناسب وارد تحلیل نهایی شدند. یافته‌ها نشان دادند که راهبردهای ناسازگار تنظیم هیجان نظیر نشخوار ذهنی، فاجعه‌سازی، سرزنش خود، اجتناب تجربی و سبک دلبستگی ناایمن از عوامل مؤثر در افزایش شدت اضطراب اجتماعی هستند، در حالی‌که راهبردهای سازگار همچون بازسازی شناختی، پذیرش، تمرکز بر برنامه ریزی و ذهن آگاهی با کاهش علائم این اختلال مرتبط بودند. همچنین، عزت نفس پایین، خود کارآمدی ضعیف و انتظارات منفی از عملکرد اجتماعی از دیگر متغیرهای روان شناختی مهم شناسایی شده بودند. بر اساس نتایج، آموزش مداخلات شناختی–هیجانی به‌ویژه در نوجوانان و جوانان می‌تواند در پیشگیری و درمان اضطراب اجتماعی مؤثر باشد. این مرور بر ضرورت بومی‌سازی مداخلات، مشارکت خانواده و آموزش تخصصی روان‌شناسان تأکید دارد.