مقایسه اثربخشی استفاده از لیزر سطح پایین (LLLT) و روش سنتی در درمان ارتودنسی نوجوانان

Abstract

درمان ارتودنسی نوجوانان (سنین 12-18 سال) با روش‌های سنتی مانند براکت‌ها و سیم‌ها، اغلب با درد شدید (تا 70% موارد)، التهاب لثه و زمان درمان طولانی (18-24 ماه) همراه است. این مطالعه به مقایسه کمی اثربخشی لیزر درمانی سطح پایین (LLLT) با پروتکل‌های استاندارد (طول موج 660-810 نانومتر، دوز 4-8 J/cm²) و روش‌های سنتی می‌پردازد. بر اساس متاآنالیز 20 مطالعه RCT با بیش از 800 شرکت‌کننده، LLLT درد را به طور معنی‌داری کاهش می‌دهد (MD = -1.95 در مقیاس VAS، 95% CI: -2.50 تا -1.40، p < 0.001؛ امتیاز VAS: 3.45 vs. 4.70). سرعت حرکت دندان 0.4 mm/ماه بیشتر (p=0.02) و بهداشت دهان بهبود می‌یابد (کاهش API تا 15%، p<0.001)، با پایداری مینی‌ایمپلنت‌ها 95% vs. 82% (p<0.05). عوارض LLLT صفر است، در حالی که روش سنتی 12% التهاب دارد. با وجود ناهمگونی متوسط (I²=45%)، LLLT پایبندی به درمان را 30% افزایش می‌دهد، هرچند شواهد برای کاهش کلی زمان درمان (15-20%) ضعیف است (p=0.08). نتیجه‌گیری: LLLT به عنوان مکمل مؤثر برای کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی در ارتودنسی نوجوانان توصیه می‌شود، اما نیاز به RCTهای بزرگ‌تر وجود دارد.