رابطه بین ترومای کودکی با کمالگرایی، نشخوار فکری و رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان مقطع متوسطه دوم شهر لاهیجان

Abstract

پژوهش حاضر با هدف رابطه بین ترومای کودکی با کمالگرایی، نشخوار فکری و رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان مقطع متوسطه دوم شهر لاهیجان انجام شد. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از کلیه دانش‏آموزان دوره دوم متوسطه۱6تا 18سال شهرستان لاهیجان که در سال تحصیلی 1403-1404 مشغول به تحصیل بودند. روش نمونهگیری در این پژوهش تصادفی خوشه ای بود که بعد از مشخص شدن تعداد جامعه آماری، نمونه بر اساس جدول مورگان 360 نفر برای این پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش در این مطالعه شامل پرسشنامه کمال گرایی هیل و همکاران و نشخوار فکری نولن و هوکسما بود. نتایج با استفاده از آزمون همبستگی و رگرسیون چند متغیره تحلیل شد. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد، بین متغیرهای تلقی منفی از خود با ترومای کودکی (ضریب همبستگی : 519/0)، نظم و سازماندهی با کمالگرایی (ضریب همبستگی: 266/0-)، هدفمندی (ضریب همبستگی: 165/-0)، ادراک فشار از سوی والدین (ضریب همبستگی: 251/0)، تلاش برای عالی بودن (ضریب همبستگی: 194/0-)،معیارهای بالا برای دیگران ( ضریب همبستگی: 124/-0)، کمال گرایی با ترومای کودکی (ضریب همبستگی 194/0)، بین متغیرهای  نشخوار فکری علامت دار با ترومای کودکی (ضریب همبستگی: 501/0)، عامل درون نگری با ترومای کودکی(ضریب همبستگی 260/0) عامل نکوهش خود (ضریب همبستگی: 626/0)، انعطاف پذیری (ضریب همبستگی: 421/0)، بین عامل درون فردی با ترومای کودکی (ضریب همبستگی: 392/0)، عامل بین فردی (ضریب همبستگی : 216/0) ، رفتارهای خودآسیب رسان (ضریب همبستگی 222/0)  رابطه معنادار وجود دارد(01/0>P).نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیر کمال گرایی و نشخوار فکری قادرند 43 درصد و رفتارهای خودآسیب رسان 48 درصد از واریانس ترومای کودکی را به درستی پیش بینی نمایند.. یافته‌ها بیانگر آن است که عوامل مرتبط با تجارب آسیب‌زای کودکی بر کمال‌گرایی و گرایش به رفتارهای خودآسیب‌زنانه اثرگذارند و بر اهمیت برنامه‌های حمایتی هدفمند برای سلامت روان دانش‌آموزان تأکید می‌کنند.