مولفههای کلیدی تابآوری در میان ارائهدهندگان خدمات درمانی
کلمات کلیدی:
خدمات اورژانس, بیمارستان, پرسنل بهداشتی, تابآوریچکیده
تابآوری بهعنوان یکی از مهمترین ظرفیتهای روانشناختی کارکنان نظام سلامت، نقش اساسی در حفظ کیفیت ارائه خدمات، کاهش خطاهای پزشکی، مدیریت استرس و پیشگیری از فرسودگی شغلی دارد. با توجه به فشارهای متعدد کاری و محیطهای پرتنش درمان، تقویت تابآوری به یک اولویت جهانی در حوزه آموزش سلامت و مداخلات ارتقای سلامت تبدیل شده است. نظریههای رفتار سلامت همچون مدل PRECEDE–PROCEED، مدل اعتقاد بهداشتی، نظریه شناخت اجتماعی و مدل رفتار برنامهریزیشده، ابزارهای مؤثری برای طراحی برنامههای آموزشی ساختاریافته هستند که میتوانند عوامل فردی، سازمانی و محیطی مرتبط با تابآوری را هدف قرار دهند. این مقاله با رویکرد مرور روایتی، به بررسی نقش مداخلات آموزشی مبتنی بر نظریههای رفتار سلامت در ارتقای تابآوری پزشکان، پرستاران و روانشناسان میپردازد. بررسی شواهد نشان میدهد که مدلهای رفتاری، چارچوبی منظم برای نیازسنجی، طراحی و ارزیابی مداخلات فراهم کرده و از طریق تقویت مهارتهای مقابلهای، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی و تنظیم هیجان، میتوانند تابآوری کارکنان نظام سلامت را بهطور معناداری افزایش دهند. نتایج این مرور نشان میدهد که استفاده از مدلهای نظری در برنامههای آموزشی، رویکردی موثر، هدفمند و قابل اجرا برای ارتقای تابآوری و سلامت روان کارکنان درمانی است.
دانلودها
