بررسی و مقایسه کارایی سیستم‌های ردیاب خورشیدی تک‌محوره و دو‌محوره در بهینه‌سازی تولید انرژی برق خورشیدی

چکیده

امروزه روش‌های مختلفی برای افزایش راندمان تبدیل انرژی خورشیدی وجود دارد. به دلیل حرکت خورشید، سیستم‌های فوتوولتائیک ثابت سنتی بیشتر اوقات تحت تابش نور خورشید با زاویه مایل قرار دارند و نمی‌توانند از منابع نوری به طور کامل استفاده کنند. با معرفی سیستم ردیابی خورشید، نرخ دریافت نور افزایش می‌یابد و ظرفیت تولید به طور قابل توجهی نسبت به کارایی سیستم، بهبود پیدا می کند و هزینه تولید برق خورشیدی را کاهش می‌دهد. بسته به طراحی سیستم ردیابی خورشید (ردیاب‌های خورشیدی) می‌توان آنها را به صورت تک محوره و دو محوره طبقه‌بندی کرد. ردیاب‌های خورشیدی تک محوره با استفاده از الگوریتم‌های مختلف در یک صفحه افقی در جهت خورشید می‌چرخند. در این حالت، ردیاب‌های خورشیدی تک محوره تغییر ارتفاع خورشید در طول روز را در نظر نمی‌گیرند. زاویه پنل خورشیدی برابر با عرض جغرافیایی منطقه‌ای است که ردیاب در آن نصب شده است. ردیاب‌های خورشیدی دو محوره نسبت به تک محوره مزیت دارند، زیرا تغییر ارتفاع خورشید را در طول روز و در طول سال در نظر می‌گیرند. در این مطالعه با معرفی و مقایسه روش های ذکر شده به بررسی راهکارهای موثر و کارآمد برای استفاده بهینه از انرژی خورشید برای تولید انرژی پرداخته شده است. نتایج آزمایش‌ها نشان‌دهنده بهبود قابل‌توجه در دقت اندازه‌گیری تابش مستقیم خورشید با استفاده از این سیستم ردیابی تطبیقی است.