مقایسه اجتناب تجربه‌ای، تحمل ابهام و حافظه فعال در دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی

Abstract

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اجتناب تجربه‌ای، تحمل ابهام و حافظه فعال در دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی بود. روش پژوهش علی_مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه کردستان در بازه سنی 18 تا 35 سال در سال تحصیلی 1404-1403 بود. از میان آ‌‌ن‌ها تعداد 160 نفر ( 80 دانشجو با نگرانی بالا و 80 نفر عادی) از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ ، 1990)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS، 1994)، پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ ، 2011)،  و آزمون حافظه کاری (N-Back ، 1958) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی از لحاظ اجتناب تجربه‌ای، تحمل ابهام و حافظه فعال تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P) و دانشجویان با نگرانی بالا در مقايسه با دانشجویان عادی میزان اجتناب تجربه‌ای بالاتر و تحمل ابهام و عملکرد حافظه کاری پایین‌تری داشتند.  این نتایج بر اهمیت توجه به اجتناب تجربه‌ای، تحمل ابهام و حافظه فعال در ارزشیابی و طراحی مداخلات مربوط به دانشجویان با نگرانی بالا تاکید دارد.