واسازی مفهوم هویت در منظر شهری معاصر ایران

Abstract

هویت شهری در دوران معاصر، دیگر مفهومی ثابت و یکپارچگی است، بلکه در بستر جهانی شدن، سرمایه داری متاخر و رسانه ای شدن فضا، به مفهومی سیال و چند لایه تبدیل شده است. Jacques Derrida در کتاب Writing and Difference بیان می کند که معنا هرگز نهایی و تثبیت شده نیست و همواره در فرایند تفاوت و تعویق شکل می گیرد. (Derrida,1978,p.278) برهمین اساس، منظر شهری را می توان متنی باز تلقی کرد که در آن هویت پیوسته باز تولید و واسازی می شود.این مقاله با رویکرد تفسیری – انتقادی و مبتنی بر نظریه واسازی، به تحلیل مفهوم هویت در منظر شهری معاصر ایران می پردازد. نمونه های موردی شامل میدان نقش جهان اصفهان و پوتسدامر  پلاتز برلین انتخاب شده اند تا تفاوت میان هویت تاریخی – تمدنی و هویت پسامدرن – رسانه ای بررسی شود. یافته ها نشان می دهد که منظر شهری معاصر نه بازتاب یک هویت واحد، بلکه عرصه ای برای تولید معناهای متکثر ، متناقض و سیال است.