رابطه خودتنظیمی هیجانی و حس تعلق به مدرسه در دانش­آموزان چندفرهنگی

Abstract

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و حس تعلق به مدرسه و همچنین بررسی نقش متغیرهای زمینه‌ای جنسیت و قومیت در این رابطه انجام شد.

روش: نمونه آماری شامل ۲۸۹ دانش‌آموز بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون T مستقل، تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل رگرسیون خطی انجام گرفت. مقیاس خودتنظیمی هیجانی دارای آلفای کرونباخ کلی ۰.۹۰۵ و مقیاس حس تعلق به مدرسه دارای آلفای 0.621 بود.

یافته‌ها: یک همبستگی مثبت و معنی‌دار بین نمره کل خودتنظیمی هیجانی و حس تعلق به مدرسه مشاهده شد (). تحلیل رگرسیون نشان داد که خودتنظیمی هیجانی توانایی تبیین ۱۶.۳٪ از واریانس حس تعلق به مدرسه را دارد (). تفاوت معنی‌داری در نمرات کلی خودتنظیمی هیجانی بین پسران و دختران به دست نیامد (). تفاوت کلی نمرات خودتنظیمی هیجانی بر اساس قومیت معنی‌دار نبود (). تفاوت در حس تعلق به مدرسه بر اساس قومیت معنی‌دار بود (). تحلیل توکی تنها تفاوت معنی‌دار بین گروه بلوچ () و ترکمن () را نشان داد.

نتیجه‌گیری: خودتنظیمی هیجانی نقش مهمی در ارتقای حس تعلق دانش‌آموزان به مدرسه دارد. اگرچه مهارت‌های هیجانی در این نمونه تا حد زیادی مستقل از جنسیت است، اما عوامل فرهنگی و قومیتی بر تجربه فرد از تعلق به محیط آموزشی تأثیرگذار می‌باشند.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و حس تعلق به مدرسه و همچنین بررسی نقش متغیرهای زمینه‌ای جنسیت و قومیت در این رابطه انجام شد.

روش: نمونه آماری شامل ۲۸۹ دانش‌آموز بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون T مستقل، تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل رگرسیون خطی انجام گرفت. مقیاس خودتنظیمی هیجانی دارای آلفای کرونباخ کلی ۰.۹۰۵ و مقیاس حس تعلق به مدرسه دارای آلفای 0.621 بود.

یافته‌ها: یک همبستگی مثبت و معنی‌دار بین نمره کل خودتنظیمی هیجانی و حس تعلق به مدرسه مشاهده شد (). تحلیل رگرسیون نشان داد که خودتنظیمی هیجانی توانایی تبیین ۱۶.۳٪ از واریانس حس تعلق به مدرسه را دارد (). تفاوت معنی‌داری در نمرات کلی خودتنظیمی هیجانی بین پسران و دختران به دست نیامد (). تفاوت کلی نمرات خودتنظیمی هیجانی بر اساس قومیت معنی‌دار نبود (). تفاوت در حس تعلق به مدرسه بر اساس قومیت معنی‌دار بود (). تحلیل توکی تنها تفاوت معنی‌دار بین گروه بلوچ () و ترکمن () را نشان داد.

نتیجه‌گیری: خودتنظیمی هیجانی نقش مهمی در ارتقای حس تعلق دانش‌آموزان به مدرسه دارد. اگرچه مهارت‌های هیجانی در این نمونه تا حد زیادی مستقل از جنسیت است، اما عوامل فرهنگی و قومیتی بر تجربه فرد از تعلق به محیط آموزشی تأثیرگذار می‌باشند.