باز تعریف یادگیری آنلاین برای کودکان استثنایی: تحلیل روان شناختی شکاف عاطفی –آموزشی در آموزش مجازی کودکان با نیاز های ویژه

Abstract

گسترش آموزش مجازی در سال های اخیر،به ویژه پس از بحران جهانی کرونا ، نظام های آموزشی را وارد مرحله ای تازه از تحول کرد. با این حال ، این تحول برای همه دانش آموزان به یک اندازه سودمند نبود.کودکان استثنایی و دارای نیازهای ویژه ، به دلیل ویژگی های شناختی ، هیجانی و ارتباطی خاص خود ، بیش از سایر گروه ها در معرض آسیب های ناشی از آموزش آنلاین قرار گرفتند.مسئله اصلی تنها « دسترسی » به آموزش نبود ، بلکه « کیفیت تجربه روانی یادگیری » به چالشی اساسی تبدیل شد.

این مقاله با رویکرد تحلیلی – روانشناختی تلاش می کند مفهوم « شکاف عاطفی –آموزشی »را در بستر یادگیری مجازی کودکان استثنایی بررسی کند . منظور از شکاف عاطفی – آموزشی ،فاصله ای است که میان دریافت محتوای آموزشی و تجربه هیجانی یادگیری در فضای آنلاین شکل می گیرد . در این وضعیت ، کودک ممکن است در کلاس حضور داشته باشد اما از نظر روانی ، شناختی وعاطفی در فرآیند یادگیری مشارکت ندارد.یافته های تحلیلی این مقاله نشان می دهد که آموزش مجازی برای کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم ، نقص توجه و بیش فعالی ، اختلالات یادگیری و ناتوانی شناختی ، نه تنها مشکلات آموزشی ، بلکه بحران هایی در حوزه انگیزش ، امنیت روانی ، خود پنداره تحصیلی و تعامل اجتماعی ایجاد کرده است . همچنین مقاله حاضر تأکید می کند که شکست بسیاری از برنامه های آموزشی آنلاین ، ناشی از نگاه صرفاً فناورانه به آموزش بوده و ابعاد روانشناختی کودک در طراحی این سیستم ها نادیده گرفته شده است .در پایان ، مدلی تحت عنوان « یادگیری هیجان محور تطبیقی » پیشنهاد می شود که بر ترکیب حمایت عاطفی ، تعامل انسانی ، طراحی شناخت محور و انعطاف آموزشی تأکید دارد.