پیش‌بینی اضطراب و افسردگی بر اساس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی با نقش میانجی تنظیم هیجان در دانش‌آموزان متوسطه استان قم

Abstract

      هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی تنظیم هیجان در رابطه بین اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی و نشانه‌های اضطراب و افسردگی در دانش‌آموزان متوسطه استان قم بود. پژوهش با روش توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که ۳۲۰ نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارها شامل مقیاس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان، و مقیاس DASS-21 بود. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد که اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی با اضطراب و افسردگی رابطه مثبت و معنادار (P<0.001) و با تنظیم هیجان رابطه منفی معنادار دارد. همچنین مشخص شد تنظیم هیجان نقش میانجی معناداری در رابطه بین اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی و نشانه‌های اضطراب و افسردگی ایفا می‌کند. این یافته‌ها، همسو با پژوهش‌های داخلی و خارجی[1] [2] ؛ بیانگر آن است که بخشی از اثرات منفی استفاده مسئله‌ساز از شبکه‌های اجتماعی بر سلامت روان نوجوانان از طریق تضعیف مهارت‌های تنظیم هیجان اعمال می‌شود؛ بنابراین، طراحی مداخلات مدرسه‌محور با تمرکز بر ارتقای مهارت‌های تنظیم هیجان می‌تواند در کاهش آسیب‌های روان‌شناختی مرتبط با استفاده افراطی از شبکه‌های اجتماعی مؤثر باشد.