اثربخشی و مقایسه یادگیری مشارکتی و غیرمشارکتی بر نگرش و اضطراب درس ریاضی دانش‌آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر

Abstract

هدف از انجام این پژوهش بررسی ‏اثر بخشی و مقایسه یادگیری مشارکتی و غیر مشارکتی بر نگرش و اضطراب درس ریاضی دانش‌آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر بود. ‏جامعه آماری این پژوهش شامل دانش‌آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر بود که تعداد ‏30 نفر ‏از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) قرار داده شدند. ‏ابزار اندازه‌گیری شامل ‏پرسشنامه اضطراب ریاضی ‏هنری (۱۹۹۰) و پرسشنامه نگرش‌سنج تیمز (۲۰۱۳) بود. ‏برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کواریانس با رعایت پیش فرض‌های آن استفاده شد. ‏نتایج نشان داد که روش تدریس مشارکتی توانست در مقایسه با روش تدریس سنتی هم از اضطراب ریاضی دانش‌آموزان به طور معناداری بکاهد و هم نگرش آنان را به درس ریاضی به طرز قابل توجهی بیشتر کند (p=0/001). همچنین میانگین‌های پس آزمون نشان داد که عملکرد گروه آزمایش(40/4) بالاتر از گروه کنترل (15/4) بوده و اثر روش یادگیری مشارکتی تایید شد.