بررسی شاخص‌های مؤثر بر افزایش بهره‌وری در آموزش با رویکرد هوش مصنوعی

Abstract

تحولات فناورانه و گسترش هوش مصنوعی در دهه‌های اخیر، نظام‌های آموزشی را با فرصت‌ها و چالش‌های نوینی مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی شاخص‌های مؤثر بر افزایش بهره‌وری در آموزش با رویکرد هوش مصنوعی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و کارشناسان حوزه آموزش بوده و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شده است. شاخص‌های مورد بررسی شامل شخصی‌سازی یادگیری، کیفیت یادگیری، کارایی فرایند آموزشی، پشتیبانی و بازخورد هوشمند و توانمندسازی معلمان می‌باشد. روایی ابزار پژوهش با استفاده از نظر خبرگان و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی تأثیر مثبتی بر تمامی شاخص‌های بررسی‌شده دارد و بیشترین میانگین به شاخص بازخورد فوری و هوشمند به یادگیرندگان و صرفه‌جویی در زمان آموزش اختصاص یافت. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که به‌کارگیری هدفمند فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند با بهبود کیفیت یادگیری، افزایش کارایی معلمان و استفاده بهینه از منابع آموزشی، نقش مؤثری در ارتقای بهره‌وری نظام آموزشی ایفا کند. بر این اساس، توجه سیاست‌گذاران و مدیران آموزشی به توسعه زیرساخت‌ها و آموزش نیروی انسانی جهت پیاده‌سازی هوش مصنوعی در آموزش ضروری به نظر می‌رسد.