مدل ساختاری رابطه فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روانشناختی با سلامت روان دبیران شهرستان کوهدشت با توجه به نقش میانجی استرس ناشی از جنگ

Abstract

هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل روابط ساختاری بین فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روان‌شناختی با سلامت روان دبیران با تاکید بر نقش میانجی استرس ناشی از شرایط بحرانی (جنگ) است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل تمامی دبیران شهرستان کوهدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها تعداد 173 نفر به روش نمونه‌ گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد فرهنگ اخلاقی کاپرون (۲۰۰۸)، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (۱۹۹۵)، سلامت عمومی GHQ-28 و مقیاس تأثیر رویداد (IES-R) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار AMOS انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که فرهنگ اخلاقی سازمانی و توانمندی روانشناختی، اثر مستقیم و مثبت معناداری بر سلامت روان و اثر مستقیم و منفی بر استرس ناشی از شرایط بحرانی دارند. همچنین نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن است که استرس ناشی از شرایط بحرانی، نقش میانجی معناداری در رابطه بین متغیرهای سازمانی/روان‌شناختی و سلامت روان ایفا می‌کند. نتایج این پژوهش بر اهمیت تقویت فرهنگ اخلاقی و محیط‌های کاری توانمندساز در مدارس به عنوان راهکاری راهبردی برای تعدیل اثرات استرس‌های محیطی و ارتقای بهزیستی روانی دبیران تأکید دارد.