نقش میانجی سبک‌های دلبستگی در رابطه بین حضور فیزیکی همسر و امنیت عاطفی زنان متأهل

Abstract

امنیت عاطفی یکی از مؤلفه‌های اساسی سلامت روان زنان متأهل است که می‌تواند تحت تأثیر کیفیت روابط زناشویی و الگوهای دلبستگی قرار گیرد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی سبک‌های دلبستگی در رابطه بین حضور فیزیکی همسر و امنیت عاطفی زنان متأهل بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل زنان متأهل شهر مشهد بود که از میان آنان نمونه‌ای به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه حضور فیزیکی همسر، پرسشنامه سبک‌های دلبستگی و مقیاس امنیت عاطفی گردآوری گردید. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد حضور فیزیکی همسر تأثیر معناداری بر امنیت عاطفی زنان متأهل دارد و سبک‌های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می‌کنند. به‌طور کلی، یافته‌ها حاکی از آن است که حضور فیزیکی همسر از طریق تقویت الگوهای دلبستگی ایمن می‌تواند به افزایش امنیت عاطفی زنان متأهل منجر شود. این نتایج بر ضرورت توجه به ابعاد دلبستگی در مداخلات زوج‌درمانی و برنامه‌های ارتقای سلامت خانواده تأکید دارد.