رویکردی نوین مبتنی بر سیستم‌های تصمیم‌یار برای ارتقای بهره وری پایدار و کاهش اثرات زیست‌محیطی در صنایع غذایی
Keywords:
سامانه‌های کشاورزی–غذایی, صنایع غذایی, بهره‌وری, سیستم تصمیم‌یارAbstract
بخش کشاورزی، صنایع غذایی و صنایع وابسته سهم قابل‌توجهی در مصرف آب و انرژی، تولید ضایعات و انتشار گازهای گلخانه‌ای دارد و از این‌رو ارتقای بهره‌وری در این بخش به یکی از اولویت‌های اصلی توسعه پایدار تبدیل شده است. در این پژوهش، با تمرکز بر صنایع غذایی به‌عنوان حلقه کلیدی تصمیم‌گیری مدیریتی در سامانه‌های کشاورزی–غذایی، یک مدل تصمیم‌یار شش‌لایه داده‌محور(DSS) مبتنی بر کلان‌داده و هوش مصنوعی طراحی و تبیین شده است. پژوهش حاضر از نوع مروری–توسعه‌ای بوده و با اتکا به مقالات علمی و گزارش‌های معتبر بین‌المللی، چارچوبی مفهومی برای تحلیل، پیش‌بینی و بهینه‌سازی مصرف منابع، کاهش ضایعات و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ارائه می‌دهد. مدل پیشنهادی امکان هم‌راستاسازی تصمیمات مدیریتی با اهداف بهره‌وری و الزامات محیط‌زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) را فراهم می‌سازد. نتایج نشان می‌دهد به‌کارگیری سیستم‌های تصمیم‌یار داده‌محور می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای بهره‌وری منابع، بهبود عملکرد زیست‌محیطی و پشتیبانی از سیاست‌گذاری پایدار در صنایع غذایی ایفا کند.
Downloads
