تعریف بازارمحور" ساختمان انرژی صفر ترکیبی"با تاکیدبر توسعه انرژی­های تجدید­پذیر در بخش کشاورزی ایران

Abstract

در سال‌های اخیر، مفهوم ساختمان انرژی صفر[1] (NZEB) به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی سیاست‌های کربن‌زدایی و توسعه پایدار معرفی شده است. با این حال، اغلب تعاریف موجود بر مبنای تراز انرژی سالیانه و تمرکز بر تولید انرژی تجدیدپذیر در محل بنا شده‌اند؛ رویکردی که در اقلیم‌های متنوع، نظام‌های انرژی در حال گذار، و شهرهای با محدودیت فضای نصب همچون بسیاری از مناطق ایران، کارایی عملی محدودی دارند. پژوهش حاضر با تحلیل شکاف‌های موجود، مرور انتقادی ادبیات، و تلفیق رویکردهای بازارمحور و فنی، یک تعریف نوآورانه با عنوان ساختمان انرژی صفر ترکیبی[2]ارائه می‌کند. در این تعریف، وضعیت انرژی صفر می‌تواند از طریق ترکیب بهینه و وزنی سه منبع انرژی شامل: تولید انرژی تجدیدپذیر در محل، خرید گواهی انرژی تجدیدپذیر [3](REC/I‑REC)، و خرید یا تولید گواهی صرفه‌جویی انرژی[4] (ESC) حاصل شود. تعریف پیشنهادی علاوه‌بر کمیت انرژی، عوامل کیفیت انرژی(اکسرژی)، ارزش زمانی مصرف، ضریب اقلیمی، و ارزش شبکه‌ای را وارد محاسبات می‌کند و ساختمان را بخشی از یک اکوسیستم انرژی- بازار نه یک واحد منفرد در نظر می‌گیرد. بررسی انتقادی ادبیات نشان می‌دهد که رویکرد پیشنهادی نه‌تنها ضعف‌های تعاریف سنتی NZEB را رفع می‌کند، بلکه موجب توانمندسازی بازار‌های تجدیدپذیر، تحریک سرمایه‌گذاری غیرمتمرکز و ارتقای ارزش اقتصادی بهره‌وری انرژی نیز می‌شود.در این راستا پژوهش حاضر نشان داد در واحد مرغداری نمونه تولید انرژی تجدیر پذیر، گواهی انرژی تجدید پذیر و خرید یا تولید گواهی صرفه­جویی می­تواند مقدار انرژی مؤثر سالانه را به ۱۹۳.۶ مگاوات‌ساعت افزایش دهد که این مقدار انرژی از مصرف سالانه واحد (۱۸۰ مگاوات‌ساعت) فراتر می‌رود. تراز نهایی مثبت ۱۳.۶ مگاوات‌ساعت نشان می‌دهد که مرغداری مذکور، مطابق تعریف ساختمان انرژی صفر ترکیبی، یک واحد Hybrid NZEB محسوب می‌شود.