تحلیل انرژی و مقایسه ردِپای کربن در فناوری‌های فرآیند فشار بالا (HPP)، میدان الکتریکی پالسی (PEF)، پلاسمای سرد اتمسفری (ACP) و اشعه فرابنفش (UV)

Abstract

در عصر حاضر، تأمین امنیت غذایی همگام با کاهش اثرات مخرب زیست‌محیطی و مدیریت مصرف انرژی، به چالشی اساسی در صنایع غذایی تبدیل شده است. روش‌های سنتی حرارتی اگرچه ایمنی میکروبی را تأمین می‌کنند، اما به دلیل وابستگی به سوخت‌های فسیلی و تخریب ارزش تغذیه‌ای، با اهداف توسعه پایدار همخوانی ندارند. این مقاله مروری به بررسی و مقایسه عملکرد چهار فناوری نوین غیرِحرارتی شامل فرآیند فشار بالا (HPP)، میدان الکتریکی پالسی (PEF)، پلاسمای سرد اتمسفری (ACP) و اشعه فرابنفش (UV) در راستای کاهش ردِپای کربن و بهینه‌سازی انرژی می‌پردازد. بررسی مطالعات اخیر نشان می‌دهد که این فناوری‌ها ضمن حفظ کیفیت حسی و مغذی، ضایعات مواد غذایی را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهند. نتایج حاکی از آن است که اگرچه فناوری HPP برترین عملکرد را در حفظ تازگی دارد، اما فناوری PEF به دلیل مصرف انرژی ویژه بسیار پایین و حداقل انتشار دی‌اکسید کربن، به‌عنوان کارآمدترین گزینه ازنظر اقتصادی و زیست‌محیطی شناخته می‌شود. درنهایت، گذار به سمت این فناوری‌های سبز، راهکاری ضروری برای کربن‌زدایی از زنجیره تأمین و دستیابی به تولید پاک محسوب می‌گردد.