اثر دمای کوره پیشگرم بر تحول ریزساختاری و خواص مکانیکی محصولات نورد گرم

Abstract

دمای کوره پیشگرم یکی از پارامترهای کلیدی در فرآیند نورد گرم فولادهای ساختمانی است که از طریق کنترل سینتیک تبلور مجدد دینامیک و استاتیکی، نقش تعیین‌کننده‌ای در ریزساختار و خواص مکانیکی محصول نهایی ایفا می‌کند. در این پژوهش، اثر دمای پیشگرم بر رفتار تغییرشکل، تحول ریزساختار فریت پرلیت و خواص مکانیکی میلگرد نورد گرم تولیدشده از فولاد ساختمانی بررسی شد. شمش فولاد ساختمانی پس از پیشگرم در کوره پوشری در دماهای 1050، 1150 و 1250 درجه سانتی‌گراد تحت فرآیند نورد گرم قرار گرفت و میلگرد آج‌دار تولید شد. پس از نورد، آزمون‌های کشش و خمش به‌منظور ارزیابی خواص مکانیکی انجام گرفت و مطالعات ریزساختاری با استفاده از میکروسکوپ نوری و بررسی سطح شکست به کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که افزایش دمای پیش‌گرم موجب تسهیل وقوع تبلور مجدد دینامیک و بهبود همگنی ریزساختار می‌شود، اما افزایش بیش از حد دما منجر به رشد دانه، کاهش اثر تقویت مرزدانه‌ای و تشکیل آخال‌های اکسیدی ترد می‌گردد. در دمای پیش‌گرم 1150 درجه سانتی‌گراد، ریزساختار یکنواخت فریت پرلیت با اندازه دانه ریز حاصل شد که بهترین ترکیب از استحکام و شکل‌پذیری را فراهم کرد.