تأثیرپذیری خواب از افسردگی در پرستاران بیمارستان ثامن‌الحجج آران و بیدگل

Abstract

مقدمه :پرستاری از جمله مشاغلی است که با فشار کاری، شیفت‌های متغیر و مسئولیت‌های سنگین همراه است؛ شرایطی که می‌تواند منجر به اختلال در خواب و بروز علائم افسردگی شود. هدف این پژوهش، بررسی تجربه‌ی زیسته‌ی پرستاران درباره ارتباط بین کیفیت و کمیت خواب با خلق افسرده می‌باشد.

روش‌شناسی :این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون (Thematic Analysis) انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۸ پرستار زن با سابقه‌ی کاری حداقل یک سال بودند که به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و به‌صورت دستی تحلیل شدند.

یافته‌ها :تحلیل داده‌ها نشان داد که پرستاران به طور گسترده‌ای با اختلالات خواب مانند خواب منقطع، کابوس‌های استرس‌زا، پرخوابی یا خواب بی‌کیفیت مواجه‌اند. این اختلالات با علائمی چون خلق افسرده، بی‌انگیزگی، تمایل به انزوا، خستگی مزمن، کاهش تمرکز و پرخوری عصبی همراه بود. مضامین اصلی شامل چرخه‌ی معیوب خواب و افسردگی، خستگی جسمی - روانی، و فشار نقش‌های دوگانه‌ی شغلی و خانوادگی بودند.

نتیجه‌گیری :نتایج این پژوهش نشان داد که خواب ناکافی و بی‌کیفیت به طور مستقیم با خلق افسرده در پرستاران مرتبط است. این رابطه دوسویه و تقویت‌کننده، نیازمند مداخلاتی در سطح فردی، سازمانی و روان‌شناختی است تا از فرسودگی روانی و کاهش کیفیت مراقبت جلوگیری شود.