مروری بر روش‎های نوین ذخیره، انجماد و استفاده از رقیق‌کننده‌های اسپرم: مکانیسم، چالش‌ها و چشم انداز

Abstract

تولید مثل برای همه موجودات زنده اساسی است زیرا ادامه حیات یک گونه و بهبود اقتصاد در دامپروری را تضمین می‌کند. تولید مثل از زمان تاریخ توسعه یافته است و فرآیندهای متنوعی مانند تلقیح مصنوعی و لقاح آزمایشگاهی توسعه یافته‌اند. رقیق‌کننده‌های اسپرم برای محافظت از اسپرم در برابر عوامل مضر مانند شوک انجماد و اسمزی، استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی توسط کریستال‌های یخ کشف و توسعه داده شدند. رقیق‌کننده‌های اسپرم با تثبیت خواص آن، از جمله مورفولوژی اسپرم، تحرک و زنده ماندن و یکپارچگی غشاء، آکروزوم و DNA، اسپرم را حفظ می‌کنند. بنابراین، رقیق‌کننده‌های اسپرم باید pH مطلوب، آدنوزین تری فسفات، شوک ضد انجماد و ضد انجماد و فعالیت آنتی‌اکسیدانی را برای بهبود کیفیت اسپرم برای لقاح فراهم کنند. از این رو، این بررسی داده‌های دقیقی در مورد رقیق‌کننده‌های مختلف اسپرم، مکانیسم‌های نگهدارنده و افزودنی‌های ضروری برای رقیق‌کننده‌های اسپرم در حیوانات مختلف ارائه می‌دهد. انجماد ابزاری ضروری برای حفظ سلول‌های اسپرم برای مدیریت حیوانات و اهداف تلقیح مصنوعی است. انجماد با آسیب اسپرم از طریق سطوح مختلف آسیب غشای پلاسما و استرس اکسیداتیو همراه است. نانوذرات اغلب برای دفاع در برابر رادیکال‌های آزاد و استرس اکسیداتیو ایجاد شده در کل فرآیند انجماد استفاده می‌شوند. اخیراً، نانووزیکول‌های مصنوعی یا طبیعی شامل لیپوزوم‌ها و اگزوزوم‌ها، به ترتیب، قابلیت‌های احیاکننده‌ای برای ترمیم اسپرم آسیب‌دیده در طول فرآیند انجماد-ذوب نشان داده‌اند. اگزوزوم‌ها دارای اثر پلیوتروپیک بالقوه هستند زیرا حاوی آنتی‌اکسیدان‌ها، لیپیدها و سایر مولکول‌های زیست فعال تنظیم‌کننده و ترمیم‌کننده اسپرم هستند. در این بررسی، ما استراتژی‌های فعلی استفاده از نانوذرات و نانووزیکول‌ها (لیپوزوم‌ها و اگزوزوم‌ها) را برای مقابله با آسیب‌های انجمادی مرتبط با انجماد مایع منی برجسته می‌کنیم.