پیش‌بینی طلاق عاطفی بر اساس سبک‌های دلبستگی و هوش معنوی در زوجین شهر جهرم

Abstract

زمینه و هدف: طلاق عاطفی به عنوان یکی از آسیب‌های پنهان اما فراگیر در نظام خانواده، با سردی و پوچی روابط زناشویی همراه است و پیامدهای منفی بر سلامت روانی زوجین و فرزندان دارد. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی طلاق عاطفی بر اساس سبک‌های دلبستگی (ایمن، اضطرابی و اجتنابی) و هوش معنوی در زوجین شهر جهرم انجام شد. روش کار: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد متأهل شهر جهرم در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن‌ها ۲۰۰ نفر (۱۰۰ زن و ۱۰۰ مرد) با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و با در نظر گرفتن معیارهای ورود (حداقل ۲ سال از ازدواج، دامنه سنی ۲۵ تا ۵۵ سال، حداقل تحصیلات دیپلم) انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس طلاق عاطفی گاتمن (Gottman, 1994)، پرسشنامه تجدیدنظر شده تجارب در روابط نزدیک (Fraley, Waller, & Brennan, 2000) و مقیاس هوش معنوی کینگ (King, 2008) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان و با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. سطح معناداری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سبک دلبستگی اضطرابی (۵۳/۰ = r، ۰۰۱/۰ > p) و سبک دلبستگی اجتنابی (۴۹/۰ = r، ۰۰۱/۰ > p) با طلاق عاطفی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین سبک دلبستگی ایمن (۴۱/۰- = r، ۰۰۱/۰ > p) و هوش معنوی (۴۶/۰- = r، ۰۰۱/۰ > p) با طلاق عاطفی رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای پیش‌بین در مجموع ۸/۴۳ درصد از واریانس طلاق عاطفی را تبیین می‌کنند (۴۳۸/۰ = R²، ۰۰۱/۰ > p). بر اساس ضرایب بتا، به ترتیب دلبستگی اضطرابی (۴۳/۰ = β)، دلبستگی اجتنابی (۳۷/۰ = β)، هوش معنوی (۳۱/۰- = β) و دلبستگی ایمن (۲۵/۰- = β) بیشترین

سهم را  در پیش بینی طلاق عاطفی داشتند.

نتیجه‌گیری: سبک‌های دلبستگی ناایمن (اضطرابی و اجتنابی) به عنوان عوامل خطر و هوش معنوی پایین به عنوان یک عامل آسیب‌پذیری در بروز طلاق عاطفی نقش دارند. این نتایج بر ضرورت توجه به این سازه‌ها در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای زوجین تأکید می‌کند