(untitled) (Development Engineering Conferences Center Articles Database, 2026)
تغییرات اقلیمی جهانی، شامل افزایش دما، تغییر الگوی بارش و شدت‌گرفتن رخدادهای غالب، اثرات گسترده‌ای بر اکوسیستم‌های کشاورزی و به‌ویژه بر پراکنش، پویایی جمعیت و فنولوژی آفات می‌گذارد[3]. افزایش دما با کاهش محدودیت‌های محیطی، امکان گسترش آفات به عرض‌های جغرافیایی و ارتفاعات بالاتر را فراهم کرده و با تسریع رشد و کوتاه‌شدن چرخه زندگی، تعداد نسل‌های سالانه و احتمال طغیان‌های جمعیتی را افزایش می‌دهد[7]. تغییرات بارش نیز از طریق اثر بر فیزیولوژی گیاهان میزبان، شرایط زیستگاهی آفات و تنوع دشمنان طبیعی، بر بقا و تولیدمثل آفات اثرگذار است. ناهم‌زمانی فنولوژیک گیاهان میزبان با بیولوژی آفات و که در نتیجه پاسخ متفاوت به اقلیم رخ می‌دهد، بستگی به شرایط می‌تواند موجب کاهش یا افزایش تغذیه و بقا شود[1]. این تحولات، همراه با افزایش گونه‌های مهاجم و فشار انتخابی برای مقاومت به آفت‌کش‌ها، چالش‌های جدیدی در مدیریت آفات ایجاد کرده و لزوم بازنگری در راهبردهای مدیریت تلفیقی آفات (IPM) سازگار با شرایط اقلیمی متغیر را برجسته می‌سازد[4].